شب زنده دارها در معرض خطر چاقی و قلب ناسالم
به گزارش سرشیر، تحقیقات جدید نشان میدهد که احتمال مبتلا شدن به سطوح بالاتر کلسترول و چربی بدن در اشخاصی که تا دیروقت بیدار می مانند، بیشتر است.
به گزارش سرشیر به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، مطالعه روی ۲۸۷ زن در نیوزیلند نشان داد که «سحرخیزان» و «شب زنده دارها» هر روز حدودا به یک اندازه غذا می خورند، اما زمان غذا خوردن آنها مهم بود.
«روزان کروگر»، استاد و محقق تغذیه در دانشگاه گریفیت در بریزبن استرالیا، و نویسنده ارشد این مطالعه، اظهار داشت: «این مطالعه نشان میدهد که زمان غذا خوردن افراد امکان دارد به اندازه آن چه می خورند مهم باشد. هدف قرار دادن زمان وعده های غذایی، خصوصاً کاهش غذا خوردن در اواخر شب، می تواند یک استراتژی مهم برای بهبود سلامت در میان افرادی باشد که کرونوتایپ شبانه دارند.»
کرونوتایپ ها الگوهای خواب/بیداری روزانه افراد- مانند سحرخیزی یا شب زنده داری- را تعریف می کنند.
شرکت کنندگان در این مطالعه همگی زنانی بین ۱۸ تا ۴۵ سال بودند و تیم کروگر، کرونوتایپ های فردی، سلامت کلی و الگوهای غذایی آنها را پیگیری کرد.
محققان دریافتند افرادی که دیرتر به رختخواب می رفتند، الگوهای غذایی ناسالم تری داشتند. در مقایسه با افراد سحرخیز، افراد شب زنده دار در کل بامداد (قبل از ساعت ۱۰ صبح) غذای نسبتاً کمتری می خوردند، اما مصرف غذاهای غنی از انرژی شان در طول عصر و شب (بین ساعت ۸ شب تا ۳ بامداد) متمرکز بود.
این تیم دریافت که الگوی مخالف برای افرادی که "زود به رختخواب می رفتند، زود از خواب بیدار می شدند" صادق بود.
همانطور که کروگر و همکارانش توضیح دادند، غذا خوردن در شب (زمانی که در حالت ایده آل افراد باید خواب باشند) برای بدن مشکل تر است. وقتی بدن در شب با غذای غنی از انرژی مواجه می شود، آنرا بجای سوزاندن، بعنوان چربی ذخیره می کند.
بنابراین، جای تعجب نبود که افراد شب زنده دار در این مطالعه، نسبت به افراد سحرخیز، درصد چربی بدن و همین طور حجم چربی شکمی بیشتری داشتند.
این تیم دریافت که طرفداران غذا خوردن در اواخر شب، سطوح بالاتری از چربی های خون مانند کلسترول نیز داشتند.
تنظیم قند خون نیز در میان زنان شب زنده دار در مقایسه با همسالان سحرخیزشان، ضعیف تر بود.
کروگر در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «نوع کرونوتایپ بر ترجیحات ما برای مصرف غذا، رفتارهای ما و متابولیسم ما تأثیر می گذارد. هر دو گروه سحرخیز و شب زنده دار، مقادیر مشابهی غذا یا انرژی در طول روز مصرف می کردند، اما زمان غذا خوردن خیلی مهم بود.»
بطور خلاصه کرونوتایپ ها الگوهای خواب/بیداری روزانه افراد- مانند سحرخیزی یا شب زنده داری- را تعریف می کنند. شرکت کنندگان در این مطالعه همگی زنانی بین ۱۸ تا ۴۵ سال بودند و تیم کروگر، کرونوتایپ های فردی، سلامت کلی و الگوهای غذایی آنها را پیگیری کرد. پژوهشگران دریافتند افرادی که دیرتر به رختخواب می رفتند، الگوهای غذایی ناسالم تری داشتند. وقتی بدن در شب با غذای غنی از انرژی مواجه می شود، آن را بجای سوزاندن، به عنوان چربی ذخیره می کند. بنابراین، جای تعجب نبود که افراد شب زنده دار در این مطالعه، نسبت به افراد سحرخیز، درصد چربی بدن و همینطور حجم چربی شکمی بیشتری داشتند. این تیم دریافت که طرفداران غذا خوردن در اواخر شب، سطوح بالاتری از چربی های خون مانند کلسترول نیز داشتند. تنظیم قند خون نیز در بین زنان شب زنده دار در مقایسه با همسالان سحرخیزشان، ضعیف تر بود. کروگر در یک بیانیه خبری گفت: نوع کرونوتایپ بر ترجیحات ما برای مصرف غذا، رفتارهای ما و متابولیسم ما تأثیر می گذارد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب