چرا برخی افراد موهای خودرا می کنند؟
به گزارش سرشیر، کندن مو همیشه از استرس نمی آید، پژوهشی جدید با بررسی رفتار افراد در لحظه وقوع، سرنخ جدیدی در رابطه با تریکوتیلومانیا پیدا کرده است.
به گزارش سرشیر به نقل از خبر آنلاین، به نقل از زومیت، کندن مداوم موهای سر، ابرو، مژه یا بخش های دیگر بدن که با نام تریکوتیلومانیا شناخته می شود، پدیده ای جدید نیست. اولین اشاره های تاریخی به این رفتار به نوشته های بقراط در حدود ۴۱۰ سال قبل از میلاد بازمی گردد و ارسطو نیز در کتاب اخلاق نیکوماخوس به عادت هایی مانند کندن مو و جویدن ناخن اشاره نموده است.
امروزه تریکوتیلومانیا یا همان اختلال موکنی به عنوان یک رفتار تکراری متمرکز بر بدن شناخته می شود؛ اختلالی که می تواند سبب ریزش مو و مشکلات قابل توجه در زندگی اجتماعی و روانی فرد شود. برآوردها نشان میدهد حدود یک تا دو درصد از مردم ایالات متحده با این اختلال مواجهند. این وضعیت معمولا همراه با اختلال هایی مانند اضطراب، افسردگی، وسواس فکری-عملی (OCD)، اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD) و اختلال استرس بعد از سانحه (PTSD) دیده می شود.
یکی از توضیح های رایج در رابطه با تریکوتیلومانیا اینست که فرد با کندن مو تلاش می کند احساسات ناخوشایندی مانند اضطراب، تنش یا ناامیدی را کم کند. خیلی از افراد بعد از این رفتار احساس آرامش می کنند و این موضوع سبب شده بود تنظیم هیجانی به عنوان یکی از علل اصلی این اختلال مطرح شود.
بااین حال، پژوهش های گذشته نتایج یکسانی نداشتند. برخی افراد در زمان هایی که ناراحت یا مضطرب نیستند نیز موهای خویش را می کنند؛ حتی گاهی بدون این که کاملا متوجه این رفتار باشند. به همین دلیل، محققان بیمارستان دانشگاه هایدلبرگ آلمان تلاش کردند بررسی نمایند در لحظه ای که این تمایل شکل می گیرد، چه عواملی واقعا نقش دارند.
به گزارش ساینس آلرت، در مطالعه جدید، محققان ۶۱ فرد بزرگسال دچار تریکوتیلومانیا را به مدت ۱۰ روز زیر نظر گرفتند. آنها برای ثبت دقیق تر تجربه افراد، به جای استفاده از پرسش نامه های معمول که فرد باید اتفاقات گذشته را به یاد بیاورد، از روش «ارزیابی لحظه ای اکولوژیک» استفاده کردند. در این تکنیک، شرکت کنندگان وضعیت خویش را همان لحظه گزارش می کنند.
افراد شرکت کننده روزانه هفت پیام بین ساعت ۸ بامداد تا ۱۰ شب دریافت می کردند و باید میزان تمایل خود به کندن مو، احساساتشان و این که از ارزیابی قبلی تابحال موهای خویش را کنده اند یا نه را ثبت می کردند. در پایان، محققان ۲۵۵۷ ارزیابی لحظه ای و ۷۰۲ مورد کندن مو را برای تحلیل در اختیار داشتند.
نتایج نشان داد هرچه تمایل فرد به کندن مو شدیدتر باشد، احتمال انجام این رفتار نیز بیشتر می شود. همینطور اگر فرد در یک ارزیابی تمایل شدیدی به کندن مو گزارش می کرد، احتمال تکرار این رفتار در ارزیابی بعدی هم افزایش پیدا می کرد. اما بر خلاف انتظار، احساسات منفی به تنهایی پیش بینی کننده قوی برای خودِ عمل کندن مو نبودند.
محققان دریافتند احساساتی مانند اضطراب، خشم، غم، گناه و عصبی بودن با افزایش تمایل به کندن مو ارتباط دارند، اما عامل مهم تری نیز وجود داشت: کسالت.
کسالت یا بی حوصلگی هم احتمال ایجاد تمایل به کندن مو و هم احتمال انجام این رفتار را افزایش می داد. خستگی نیز با افزایش تمایل به این رفتار ارتباط داشت، هرچند مستقیماً انجام آنرا پیش بینی نمی کرد.
یافته ها نشان میدهد تریکوتیلومانیا همیشه واکنشی به استرس یا احساسات شدید منفی نیست. در بعضی افراد، این رفتار ممکنست زمانی رخ دهد که سطح تحریک ذهنی پایین است و فرد احساس بی حوصلگی یا کم تحرکی دارد.
محققان اعتقاد دارند رفتارهای تکراری مانند کندن مو شاید به تنظیم سطح تحریک درونی مغز کمک کنند؛ به این معنا که فرد ناخودآگاه از این رفتار برای ایجاد یک تجربه حسی یا تغییر وضعیت ذهنی خود استفاده می نماید.
به قول محققان، مدل هایی که تریکوتیلومانیا را فقط نتیجه ضعف در کنترل احساسات یا واکنش به اضطراب می دانند، ممکنست تصویر کاملی از این اختلال عرضه نکنند. توجه به عواملی مانند کسالت، تجربه های حسی، محیط اطراف و آگاهی فرد از تمایل خود می تواند در شناخت بهتر این رفتار اهمیت داشته باشد.
البته مطالعه محدودیت هایی هم دارد. تعداد شرکت کنندگان کم بود و بیشتر آنها زن بودند. همینطور افراد باید انگیزه کافی جهت شرکت در یک برنامه نظارتی فشرده ۱۰ روزه را می داشتند، بدین سبب نتایج ممکنست برای همه افراد دچار این اختلال قابل تعمیم نباشد.
با وجود محدودیت ها، پژوهش جدید نشان میدهد برای فهمیدن علت کندن مو، نباید فقط به اضطراب و استرس نگاه کرد؛ گاهی یک لحظه بی حوصلگی یا کمبود تحریک ذهنی می تواند جرقه شروع این رفتار باشد.
منبع: kaymak.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب