دانشمندان در تک تک سرخرگ های انسان میکروپلاستیک پیدا کردند
سرشیر: در پژوهشی تازه از ۱۷ نمونه ی بافت سرخرگ انسان، همه آنها حاوی میکروپلاستیک بودند و غلظت این ذرات در سرخرگ ها، حتی از خون نیز بیشتر بود.
به گزارش سرشیر به نقل از خبر آنلاین و بر طبق گزارش زومیت، در سالیان اخیر، ذرات ریز پلاستیک که به «میکروپلاستیک» معروف اند، در نقاط مختلف بدن انسان همچون استخوان ها و حتی مغز پیدا شده اند. حالا مطالعه ی جدیدی نشان میدهد این ذرات نه تنها به بافت های مختلف نفوذ کرده اند، بلکه در سرخرگ های بدن نیز به وفور یافت می شوند و این مورد می تواند نتایج جدی برای سلامت قلب و عروق داشته باشد.
به گزارش ساینس آلرت، محققان دانشگاه پزشکی کپیتال در چین، با بررسی ۱۷ نمونه ی بافت سرخرگ که در جریان عمل های جراحی از بیماران گرفته شده بود، به نتیجه ای هشداردهنده رسیدند. آنها در تمامی این نمونه ها میکروپلاستیک پیدا کردند. نگران کننده تر این که غلظت این ذرات در بافت سرخرگ ها، از غلظت آنها در خون نیز بیشتر بود.
این کشف، زنگ خطری جدی برای سلامت عمومی به شمار می رود؛ خصوصاً که تحقیقات قبلی روی حیوانات نشان داده بود میکروپلاستیک ها می توانند با بیماری تصلب شرایین مرتبط باشند. در این بیماری، دیواره ی سرخرگ ها به سبب تجمع پلاک های چربی، ضخیم و سفت می شود و این وضعیت، خطر بروز سکته های قلبی و مغزی را به شدت بالا می برد.
«محققان در سه نوع بافت مختلف سرخرگ، میکروپلاستیک پیدا کردند.
نکته ی قابل توجه دیگر، تفاوت در میزان میکروپلاستیک ها در انواع مختلف سرخرگ ها بود. نمونه های گرفته شده از سرخرگ های کرونری و کاروتید که مستعد تشکیل پلاک های چربی هستند، حدودا دو برابر بیشتر از نمونه های گرفته شده از سرخرگ آئورت (که چنین پلاک هایی در آنها کمتر دیده می شود) میکروپلاستیک داشتند.
در سرخرگ هایی که پلاک های چربی داشتند، میزان میکروپلاستیک حدود دو برابر سرخرگ های سالم بود
یافته ها نشاندهنده ارتباطی بالقوه و خیلی هشداردهنده بین وجود میکروپلاستیک ها و بیماریهای قلبی-عروقی است. بااین حال، خود پژوهشگران نیز تاکید می کنند که برای اثبات رابطه ی علت و معلولی، به پژوهش های گسترده تری نیاز است.
پرسش اصلی این است که ذرات ریز پلاستیک چه طور به جریان خون و سپس به بافت سرخرگ ها نفوذ می کنند. به نظر می آید بلعیدن بوسیله غذا و آب شرب و همین طور استنشاق از هوای تنفسی، دو مسیر اصلی ورود آنها به بدن باشند. مطالعات حیوانی نیز نشان داده که این ذرات می توانند با تشکیل استرس اکسیداتیو (آسیب به سلول ها)، اختلال در متابولیسم انرژی و چربی و تحریک پاسخ های التهابی، به بافت های بدن لطمه برسانند.
نوع غالب پلاستیک که در این بافت ها پیدا شد، پلی اتیلن ترفتالات (PET) بود که بالاتر از ۷۳ درصد از کل ذرات شناسایی شده را تشکیل می داد. این ماده به شکل گسترده در تولید بطری های آب، بسته بندی مواد غذایی و الیاف پوشاک استفاده می شود.
یافته های پژوهش، توسط مطالعه ای مستقل در مجله ی New England Journal of Medicine تأیید شده است. در آن مطالعه، پژوهشگران وضعیت ۲۵۷ بیمار را به مدت ۳۴ ماه پیگیری کردند و دریافتند که حدودا ۶۰ درصد از آنها، مقادیر قابل اندازه گیری از پلی اتیلن را در پلاک های سرخرگ های خود داشتند. همچنین، این پژوهش نشان داد بین سطوح بالاتر میکروپلاستیک و افزایش ریسک حملات قلبی و سکته های مغزی، ارتباط مستقیمی وجود دارد.
با توجه به این که پلاستیک ها به بخش جدایی ناپذیر از زندگی مدرن تبدیل گشته اند، اجتناب کامل از آنها غیر ممکن به نظر می آید. بااین حال، پژوهش هایی از این دست، نیاز فوری به درک بهتر از مسیرهای ورود این ذرات به بدن و تأثیرات طولانی مدت آنها بر سلامت انسان، خصوصاً بر سیستم قلبی-عروقی، را دوچندان می کند.
نگران کننده تر اینکه غلظت این ذرات در بافت سرخرگ ها، از غلظت آنها در خون هم بیشتر بود. نمونه های گرفته شده از سرخرگ های کرونری و کاروتید که مستعد تشکیل پلاک های چربی هستند، حدوداً دو برابر بیشتر از نمونه های گرفته شده از سرخرگ آئورت (که چنین پلاک هایی در آنها کمتر دیده می شود) میکروپلاستیک داشتند. با عنایت به اینکه پلاستیک ها به بخش جدایی ناپذیر از زندگی مدرن تبدیل گشته اند، اجتناب کامل از آنها ناممکن به نظر می رسد.
منبع: kaymak.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب