برخی میکروب های بدن با خصوصیت های شخصیتی سایکوپات پیوند دارند
به گزارش سرشیر، محققان در مطالعه ای روی 200 داوطلب دریافتند فراوانی برخی باکتری های روده و دهان با شدت صفات شخصیتی سایکوپاتیک انسجام مثبت دارد.
به گزارش سرشیر به نقل از خبر آنلاین و برپایه گزارش زومیت، هرچه دانش ما در رابطه با ی میکروبیوم بیشتر می شود، شواهد بیشتری از نقش گسترده ی میکروب های بدن در فرایندهای مختلف زیستی به دست می آید. پژوهش های پیشین نشان داده اند که میکروبیوم می تواند با احساسات و حتی واکنش به ترس ارتباط داشته باشد؛ اما آیا این ارتباط به خصوصیت های شخصیتی هم ربطی دارد؟
بر پایه ی پژوهش ها، پاسخ بسیار دور از انتظار است. به گزارش ساینس آلرت، پژوهشی تازه، شواهدی از ارتباط میان برخی میکروب های روده و دهان و صفات سایکوپاتیک عرضه می کند. بااین حال، پژوهش هنوز داوری همتا نشده و مهم تر از آن، یافته ها رابطه ای بر پایه ی همبستگی را نشان می دهند و بهیچ وجه ثابت نمی کنند که میکروب های بدن سبب ایجاد صفات سایکوپاتیک می شوند.
سایکوپاتی یا روان آزاری، نوعی اختلال شخصیتی است که خصوصیت هایی مانند فقدان همدلی، گرایش های ضداجتماعی، تکانشگری و خودمحوری را دربرمی گیرد. منشا زیستی این خصوصیت ها هنوز به صورت کامل شناخته نشده است. پژوهش های پیشین هم تفاوت هایی را در ساختار و عملکرد برخی نواحی مغز، همچون قشر پیش پیشانی و نواحی تمپورو-لیمبیک، با سایکوپاتی مرتبط دانسته اند؛ اما محققان باور دارند این تفاوت ها به تنهایی برای توضیح کامل پایه های عصب زیستی رفتارهای سایکوپاتیک کافی نیستند.
کارولینا کاستا، دانشمند زیست پزشکی از دانشگاه پورتو در پرتغال و همکارانش در پژوهش جدید این فرضیه را بررسی کردند که ترکیب میکروبیوتای روده و دهان ممکنست با صفات سایکوپاتیک زیرآستانه ای در جمعیت عمومی ارتباط داشته باشد.
وجود باکتری ها به خودی خود به معنای بیماری یا اختلال رفتاری نیست
در مطالعه، ۲۰۰ بزرگسال سالم بعنوان داوطلب شرکت نمودند. شرکت کنندگان پرسش نامه ی «مقیاس خودگزارشی سایکوپاتی» را تکمیل کردند؛ ابزاری که برای سنجش صفات سایکوپاتیک طراحی شده است. محققان همینطور از شرکت کنندگان نمونه های خون، بزاق و مدفوع گرفتند و ترکیب باکتریایی و برخی نشانگرهای متابولیک نمونه ها را بررسی کردند. در تحلیل اولیه ی تنوع میکروب های روده و دهان در افراد، ارتباط مشخصی با صفات سایکوپاتیک دیده نشد. اما هنگامی که محققان فراوانی گونه ها و جنس های باکتریایی را با امتیازهای سایکوپاتی مقایسه کردند، چند ارتباط قابل توجه آشکار شد.
محققان دریافتند اشخاصی که مقدار بیشتری از سه نوع باکتری مشخص در بدن خود داشتند، در پرسش نامه های مربوط به خصوصیت های روان آزاری هم امتیاز بالاتری کسب کردند. این سه باکتری شامل آلیسونلا (Allisonella)، پرووتلا (Prevotella) و کلواسیباسیلوس اورینسیس (Cloacibacillus evryensis) بودند.
باکتری های مذکور قسمتی از جامعه ی میکروبی بدن انسان هستند؛ یعنی مجموعه ی عظیمی از میکروب هایی که به صورت طبیعی در بخشهایی مانند روده و دهان زندگی می کنند. آلیسونلا و پرووتلا از جنس هایی هستند که گونه های مختلف آنها در دستگاه گوارش انسان یافت می شوند، درحالی که کلواسیباسیلوس اورینسیس هم یکی از باکتری هایی است که در محیط روده شناسایی شده است. وجود این باکتری ها به خودی خود به معنای بیماری یا اختلال رفتاری نیست؛ خیلی از میکروب های بدن بخشی طبیعی از میکروبیوم انسان هستند.
در مقابل، مقدار بیشتر باکتری ترپونما وینسنتی (Treponema vincentii) در دهان با امتیاز پایین تر در خصوصیت های در رابطه با سایکوپاتی همراه بود. ترپونما وینسنتی یکی از باکتری های موجود در محیط دهان است و در تعدادی شرایط می تواند با بیماریهای لثه ارتباط داشته باشد.
محققان تاکید می کنند که نتایج بهیچ وجه ثابت نمی کند این باکتری ها سبب ایجاد خصوصیت های سایکوپاتیک می شوند. مطالعه تنها نشان داده است که مقدار برخی باکتری ها و شدت این خصوصیت ها در افراد مختلف با یکدیگر ارتباط دارند.
اما ارتباط چطور ایجاد می شود؟ محققان چند احتمال را مطرح کرده اند. بعنوان مثال، آلیسونلا پیشتر با برخی بیماری ها و فرایندهای التهاب در بدن مرتبط دانسته شده است. التهاب هم می تواند با مشکلاتی مانند اضطراب و افسردگی ارتباط داشته باشد. بنابراین، شاید تغییرات در رابطه با التهاب یکی از مسیرهایی باشد که بوسیله آن میکروب های بدن با رفتار و خصوصیت های شخصیتی ارتباط پیدا می کنند. البته برای تأیید این فرضیه هنوز شواهد کافی وجود ندارد.
پرووتلا هم پیشتر با برخی اختلال های روانی و عصبی مرتبط شده و احتمال می رود در نحوه ی پردازش احساسات نقش داشته باشد. در رابطه با کلواسیباسیلوس اورینسیس، محققان احتمال دیگری را مطرح کرده اند: این باکتری ممکنست در تولید گاما-آمینوبوتیریک اسید یا «گابا» نقش داشته باشد. گابا ماده ای در مغز است که فعالیت سلول های عصبی را می کاهد و در تنظیم برخی فرایندهای مغزی، همچون کنترل تکانه ها، نقش دارد.
در سوی دیگر، مقدار بیشتر ترپونما وینسنتی در دهان با امتیاز پایین تر در خصوصیت های در رابطه با سایکوپاتی همراه بود، اما محققان هنوز توضیح مشخصی برای این ارتباط ندارند.
یافته ها می توانند سرنخ جدیدی در رابطه با ی ارتباط میان میکروب های بدن و رفتار انسان عرضه کنند، اما هنوز نمی توان گفت این باکتری ها در ایجاد چنین خصوصیت هایی نقش مستقیم دارند. بعنوان مثال، ممکنست عوامل دیگری هم هم زمان بر میکروبیوم و رفتار افراد اثر بگذارند.
به همین دلیل، پژوهش های بیشتری لازم است تا مشخص شود آیا تغییر در میکروب های بدن واقعا می تواند بر رفتار اثر بگذارد یا این ارتباط صرفا نتیجه ی عوامل دیگر است. هم اکنون، نمی توان از روی ترکیب میکروب های بدن تشخیص داد که فردی خصوصیت های در رابطه با سایکوپاتی دارد و مطالعه هم روش خاصی را عرضه نکرده است.
به اجمال، پژوهش های پیشین هم تفاوت هایی را در ساختار و عملکرد برخی نواحی مغز، همچون قشر پیش پیشانی و نواحی تمپورو-لیمبیک، با سایکوپاتی مرتبط دانسته اند؛ اما پژوهشگران باور دارند این تفاوت ها به تنهایی برای توضیح کامل پایه های عصب زیستی رفتارهای سایکوپاتیک کافی نیستند. وجود باکتری ها به خودی خود به مفهوم بیماری یا اختلال رفتاری نیست در مطالعه، ۲۰۰ بزرگسال سالم به عنوان داوطلب شرکت نمودند. پرووتلا هم پیش تر با برخی اختلال های روانی و عصبی مرتبط شده و احتمال می رود در نحوه ی پردازش احساسات نقش داشته باشد.
منبع: kaymak.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب