12 هفته رژیم فستینگ به حفظ کاهش وزن در یک سال بعد کمک نماید
سرشیر: رژیم فستینگ متناوب، تمرین غذا خوردن در بازه های زمانی خاص و با این وجود کاهش کالری دریافتی یا پرهیز از غذا در زمان های خاص است و تحقیقات در مورد فواید آن برای سلامتی در حال انجام می باشد.
به گزارش سرشیر به نقل از مهر به نقل از مدیکال نیوز تودی، تحلیل و بررسی اخیر نشان داد که شرکت در نوعی رژیم فستینگ متناوب به نام غذا خوردن با محدودیت زمانی به مدت ۱۲ هفته، اثرات کاهش وزن را در یک سال حفظ می نماید.
مطالعه اخیر، اثرات تعدادی از شیوه های فستینگ متناوب بر کاهش وزن ۱ سال بعد را بررسی کرد.
این مطالعه، غذا خوردن در یک بازه ۸ ساعته را بررسی کرد، که این بازه در زمان های مختلف آغاز می شد.
نتایج نشان داد که تنها ۱۲ هفته غذا خوردن با محدودیت زمانی به حفظ کاهش وزن در طولانی مدت کمک کرد. با این وجود، تعدادی از شرکت کنندگان توده غیر چربی را نیز از دست دادند که نگرانی هایی را در مورد خطرات سلامتی ایجاد کرد.
نویسندگان این مطالعه خاطرنشان می کنند که حفظ وزن کاسته شده بعد از کاهش آن می تواند دشوار باشد، بدین سبب کشف روش هایی که از کاهش وزن پایدار پشتیبانی می کنند، بسیار اهمیت دارد. غذا خوردن با محدودیت زمانی نوعی فستینگ متناوب است که در آن افراد می توانند هر چه می خواهند بخورند، اما فقط در یک بازه زمانی خاص کمتر از ۱۰ ساعت.
محققان می خواستند ببینند که چه طور غذا خوردن با محدودیت زمانی در طولانی مدت بر کاهش وزن تأثیر می گذارد. آنها یک تحلیل و بررسی ثانویه از یک کارآزمایی تصادفی با تأکید بر زیرنمونه ۹۹ شرکت کننده انجام دادند.
به مدت ۱۲ هفته، شرکت کنندگان در یکی از ۴ الگوی غذایی زیر شرکت کردند:
- غذا خوردن با محدودیت زمانی زودهنگام، که در آن شرکت کنندگان در یک بازه ۸ ساعته که پیش از ساعت ۱۰ بامداد آغاز می شد، غذا می خوردند.
- غذا خوردن با محدودیت زمانی دیرهنگام، که در آن شرکت کنندگان در یک بازه ۸ ساعته که پس از ساعت ۱ پس از ظهر آغاز می شد، غذا می خوردند.
- غذا خوردن با محدودیت زمانی انتخابی، که در آن شرکت کنندگان پیش از آغاز مداخله، زمان مورد نظر خودرا برای بازه ۸ ساعته غذا خوردن انتخاب می کردند.
- پنجره غذایی معمول، که در آن شرکت کنندگان در زمان های معمول خود غذا می خوردند.
علاوه بر این، همه شرکت کنندگان در مورد پیروی از الگوی غذایی مدیترانه ای و انجام فعالیت بدنی آموزش دیدند.
پس از ۱۲ هفته، پژوهشگران به شرکت کنندگان نگفتند که الگوی زمانی را که باید در طول مطالعه استفاده می کردند، متوقف کنند یا ادامه دهند، و ۱ سال بعد پیگیری انجام شد. در آخر ۱ سال، شرکت کنندگان گزارش دادند که آیا از زمان پایان مداخله، غذا خوردن با محدودیت زمانی را تمرین کرده اند یا خیر. پژوهشگران همین طور مؤلفه های دیگری مانند شاخص توده بدنی و توده چربی را ارزیابی کردند.
اکثر شرکت کنندگان در گروههای تغذیه با محدودیت زمانی در طول مداخله به پارامترهای برنامه غذایی خود پایبند بودند.
نتایج در آخر یک سال، مزایای تغذیه با محدودیت زمانی را نشان داد. برای گروههای تغذیه با محدودیت زمانی سریع و دیرهنگام، کاهش وزن بدن در مقایسه با گروه کنترل که تغذیه با محدودیت زمانی انجام نمی دادند، بیشتر بود.
هر سه گروه با محدودیت زمانی همین طور دور کمر پایین تری را حفظ کردند. گروه تغذیه با محدودیت زمانی دیرهنگام، کاهش بیشتری در دور کمر و باسن خود حفظ کردند، اما همین طور شاهد کاهش توده بدون چربی بودند.
تجمیع هر سه گروه با محدودیت زمانی در غذا خوردن، نتایج بهتری را نیز نشان داد. این گروه کاهش بیشتری در وزن بدن، توده چربی و دور کمر و همین طور کاهش بیشتری در توده بدون چربی نسبت به گروه مراقبت معمول نشان داد.
منبع: سرشیر
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب