خاکشیر گیاهی در مرز میان غذا و دارو
به گزارش سرشیر، خاکشیر، یکی از گیاهان دارویی پرکاربرد مورد استفاده در طب سنتی ایران، به علت خصوصیت های تغذیه ای و اثرات فیزیولوژیک ملایم خود همچنان مورد توجه متخصصان قرار دارد.
به گزارش سرشیر به نقل از وبدا، غزاله مصلح، متخصص داروسازی سنتی، با اشاره به این که خاکشیر در منابع علمی با نام گیاه شناسی Descurainia sophia شناخته می شود، اظهار داشت: بخش دارویی این گیاه را بذرهای ریز آن تشکیل می دهد که بعد از تماس با آب، حالت لعاب دار و ژله ای پیدا می کنند.
وی اضافه کرد: مهم ترین ترکیبات مؤثره خاکشیر شامل موسیلاژها، مقادیر کمی روغن های ثابت، برخی ترکیبات فنولی و املاح معدنی است و بخش عمده اثرات فیزیولوژیک این گیاه به وجود موسیلاژها نسبت داده می شود.
مصلح توضیح داد: موسیلاژها پلی ساکاریدهایی هستند که در تماس با آب متورم شده و توده ای ژل مانند ایجاد می کنند. این خصوصیت باعث افزایش حجم محتویات روده، ایجاد اثر ملین حجمی و کمک به حرکت طبیعی روده در موارد یبوست خفیف می شود.
وی با تکیه بر این که خاکشیر را می توان در رده ملین های گیاهی ملایم طبقه بندی کرد، گفت: این گیاه نقش درمانی در اختلالات شدید گوارشی ندارد و اثرات آن بیشتر در کمک به تنظیم عملکرد طبیعی دستگاه گوارش دیده می شود.
مصلح در رابطه با مصرف سنتی خاکشیر در فصل گرما هم اظهار داشت: استفاده از خاکشیر به عنوان نوشیدنی خنک بیشتر به علت توانایی موسیلاژها در نگهداری آب و ایجاد حس خنکی در دهان و دستگاه گوارش است و به مفهوم کاهش حقیقی دمای بدن یا تاثیر مستقیم بر مرکز تنظیم حرارت نیست.
این متخصص داروسازی سنتی در ادامه به برخی باورهای رایج در رابطه با خاکشیر اشاره نمود و اضافه کرد: ادعاهایی مانند «سم زدایی کبد» یا «پاکسازی بدن» تابحال پشتوانه علمی دقیق و قابل اندازه گیری نداشته اند. کبد و کلیه ها به صورت طبیعی مسئول دفع مواد زائد از بدن هستند و هیچ گیاه دارویی به تنهایی جایگزین این عملکردهای طبیعی نمی شود.
مصلح با اشاره به نکات ایمنی مصرف خاکشیر اظهار داشت: این گیاه در مقادیر غذایی معمول، عموماً بی خطر محسوب می شود؛ در عین حال شستشوی کامل دانه ها برای ممانعت از ورود ناخالصی ها و آلودگی های احتمالی ضرورت دارد. همینطور مصرف بیش از اندازه آن در تعدادی افراد ممکنست سبب نفخ یا افزایش حرکات روده شود.
وی در آخر تصریح کرد: از نگاه علمی، خاکشیر نمونه ای از گیاهانی است که در مرز میان غذا و دارو قرار می گیرد و ارزش اصلی آن در اثرات ملین ملایم، کمک به هیدراتاسیون بدن و کاربردهای تغذیه ای آنست. نگاه علمی به این گیاه می تواند به استفاده صحیح تر و پرهیز از انتظارات درمانی غیرواقع بینانه کمک نماید.
حرف آخر اینکه به گزارش سرشیر به نقل از وبدا، غزاله مصلح، متخصص داروسازی سنتی، با اشاره به اینکه خاکشیر در منابع علمی با نام گیاه شناسی Descurainia sophia شناخته می شود، گفت: بخش دارویی این گیاه را بذرهای ریز آن تشکیل می دهد که پس از تماس با آب، حالت لعاب دار و ژله ای پیدا می کنند. وی افزود: مهم ترین ترکیبات مؤثره خاکشیر شامل موسیلاژها، مقادیر کمی روغن های ثابت، برخی ترکیبات فنولی و املاح معدنی است و بخش عمده اثرات فیزیولوژیک این گیاه به وجود موسیلاژها نسبت داده می شود. مصلح توضیح داد: موسیلاژها پلی ساکاریدهایی هستند که در تماس با آب متورم شده و توده ای ژل مانند ایجاد می کنند. کبد و کلیه ها بصورت طبیعی مسئول دفع مواد زائد از بدن هستند و هیچ گیاه دارویی به تنهایی جایگزین این عملکردهای طبیعی نمی گردد. مصلح با اشاره به نکات ایمنی مصرف خاکشیر گفت: این گیاه در مقادیر غذایی معمول، عموماً بی خطر محسوب می شود؛ با این وجود شستشوی کامل دانه ها برای پیشگیری از ورود ناخالصی ها و آلودگی های احتمالی ضروریست.
منبع: سرشیر
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب