به گزارش سرشیر، دریافت کافی ویتامین C امکان دارد با سلامت بهتر مغز در دوران پیری ارتباط داشته باشد.
به گزارش سرشیر به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران ژاپنی بالاتر از ۲۰۰۰ بزرگسال بالای ۶۴ سال را مورد مطالعه قرار دادند و سطح ویتامین C در پلاسمای خون آنها را با اسکن های MRI مغزشان مقایسه کردند.
آنها دریافتند شرکت کنندگانی که سطح ویتامین C پایین تری داشتند، حجم ماده خاکستری کمتری هم داشتند. آنها همین طور اتصال ضعیف تری در شبکه حالت پیش فرض مغز داشتند- مجموعه ای از مناطق درگیر در عملکردهایی مانند توجه و حافظه تشریحی.
پس از درنظر گرفتن عواملی که می توانند بر سلامت مغز تأثیر بگذارند، همچون سن، فعالیت بدنی و سطح تحصیلات، این ارتباط ها بازهم پابرجا بودند.
«توموهیرو شینتاکو»، نویسنده مطالعه از دانشکده پزشکی تحصیلات تکمیلی دانشگاه هیروساکی در ژاپن، اظهار داشت: «این یافته فرضیه هیجان انگیزی را به وجود می آورد که رژیم غذایی سرشار از ویتامین C ممکنست نقش حمایتی در حفظ سلامت مغز و کاهش زوال شناختی در رابطه با سن در بزرگسالان مسن داشته باشد.»
در حالی که نتایج نشان داده است که حفظ سطح کافی ویتامین C می تواند به دفاع از پیری سالم مغز کمک نماید، این مطالعه علت و معلول را اثبات نمی کند.
نویسندگان گفتند که برای تأیید یافته هایشان به مطالعات بزرگتر و متنوع تری نیاز است.
شینتاکو اظهار داشت: «آنچه در مورد این پژوهش برایم جذاب ترین بود این است که ما توانستیم با بهره گیری از یک گروه قوی و مبتنی بر جامعه متشکل از بالاتر از ۲۰۰۰ فرد مسن، این ارتباطات ظریف اما قابل توجه را بین یک عامل تغذیه ای واحد و شبکه های مغزی در مقیاس بزرگ تشخیص دهیم. این واقعا تأثیر بالقوه عادات غذایی روزمره ما بر ساختارهای مغزی مان را برجسته می کند.»
خلاصه اینکه آنها همچنین اتصال ضعیف تری در شبکه حالت پیش فرض مغز داشتند- مجموعه ای از مناطق درگیر در عملکردهایی مانند توجه و حافظه تشریحی. بعد از در نظر گرفتن عواملی که می توانند بر سلامت مغز تأثیر بگذارند، همچون سن، فعالیت بدنی و سطح تحصیلات، این ارتباط ها بازهم پابرجا بودند. در حالیکه نتایج نشان داده است که حفظ سطح کافی ویتامین C می تواند به دفاع از پیری سالم مغز کمک کند، این مطالعه علت و معلول را اثبات نمی نماید. نویسندگان گفتند که برای تأیید یافته هایشان به مطالعات بزرگتر و متنوع تری نیاز است. شینتاکو عنوان کرد: آن چه در مورد این مطالعه برایم جذاب ترین بود این است که ما توانستیم با استفاده از یک گروه قوی و مبتنی بر جامعه متشکل از بالاتر از ۲۰۰۰ فرد مسن، این ارتباطات ظریف اما قابل توجه را بین یک عامل تغذیه ای واحد و شبکه های مغزی در مقیاس بزرگ تشخیص دهیم.
منبع: سرشیر