به گزارش سرشیر، یک مطالعه جدید می گوید که مواجهه درمانی می تواند با موفقیت از کودکان پیش دبستانی در مقابل آلرژی به بادام زمینی محافظت کند.
به گزارش سرشیر به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گزارش دادند خردسالان ۱ تا ۳ سال که روزانه مقدار اندکی بادام زمینی مصرف می کردند، به آرامی به آن عادت کردند.
«کارولین نیلسون» محقق و دانشیار علوم بالینی و آموزش در موسسه کارولینسکا در سوئد، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «همه کودکانی که از این پروتکل پیروی کردند، به هدف خوردن سه و نیم بادام زمینی بدون تجربه واکنش آلرژیک دست پیدا کردند و بیشتر آنها توانستند تا ۲۵ بادام زمینی مصرف کنند.»
او اظهار داشت: «ما این درمان را در صورتیکه تحت شرایط کنترل شده در یک مرکز مراقبت های بهداشتی صورت گیرد، ایمن می دانیم.»
برای مطالعه جدید، پژوهشگران ۷۵ کودک نوپا را در استکهلم با آلرژی های تایید شده به بادام زمینی درمان کردند. شدت آلرژی آنها از علایم خفیف تا واکنش های شدید متغیر بود.
۵۰ کودک بطور تصادفی برای دریافت مواجهه درمانی به صورت پفک بادام زمینی انتخاب شدند، در حالیکه ۲۵ کودک دیگر بطور کامل از مصرف بادام زمینی منع شدند.
درمان در بیمارستان با دوز خیلی پایین آغاز شد و سپس در خانه با مقادیر روزانه ای که به بچه ها داده می شد، ادامه یافت. هر ۴ تا ۶ هفته، دوز افزایش می یافت تا آن زمان که خردسالان به دوز نگهدارنده پایین معادل حدود یک و نیم بادام زمینی در روز برسند.
نیلسون اظهار داشت: «این نخستین مطالعه تصادفی ایمونوتراپی خوراکی در خردسالان نوپا است که شامل دوز آهسته و دوز نگهدارنده پایین است. پفک های بادام زمینی به آسانی بلعیده می شدند، که پیگیری درمان را برای خانواده ها ساده می کرد و ما از میزان مثبت بودن نتایج شگفت زده شدیم.»
پس از سه سال، ۸۲ درصد از خردسالان در گروه درمان مواجهه ای می توانستند حداقل سه و نیم بادام زمینی را بدون واکنش آلرژیک بخورند، در مقایسه با ۱۲ درصد از خردسالان در گروه کنترل.
عوارض جانبی به طور معمول خفیف بودند، همچون خارش دهان یا بثورات پوستی. پژوهشگران گفتند که واکنش های جدی تر عمدتا در حالی رخ می دادند که دوزهای بادام زمینی افزایش می یافتند و تعداد کمی از خردسالان به تزریق آدرنالین نیاز داشتند.
آنها گفتند که این نشان میدهد که بااینکه درمان مؤثر است، اما باید تحت شرایط کنترل شده و با نظارت متخصصان پزشکی صورت گیرد.
«آنا آسارنوج» محقق و دانشیار سلامت زنان و خردسالان در موسسه کارولینسکا، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «این کار را نباید والدین در خانه انجام دهند، برای اینکه واکنش های جدی هنوز هم ممکنست رخ دهد.»
در مرحله بعد، پژوهشگران قصد دارند چگونگی تغییر سیستم ایمنی خردسالان را در طول درمان تحلیل و بررسی کنند. آنها همین طور قصد دارند خردسالان را ردیابی کرده و تحمل طولانی مدت آنها را زیر نظر بگیرند.