چرا مادران تهرانی شیردهی را متوقف می کنند
به گزارش سرشیر، یک مطالعه جدید در ایران نشان داده است که قطع شیردهی به وسیله مادران اغلب چیزی فراتر از یک تصمیم تغذیه ای است.
به گزارش سرشیر به نقل از مهر، محققان دانشگاه علوم پزشکی تهران دریافتند که بیشتر مادران در تهران خودشان تصمیم می گیرند چه زمانی شیردهی را متوقف کنند، اما خیلی از آنها به روشهای سنتی و سفارش های خانوادگی متکی بودند تا متخصصان مراقبت های بهداشتی. این یافته ها بر نیاز به راهنمائی های حساس فرهنگی برای مساعدت با خانواده ها در راستای عبور از این مرحله مهم از رشد کودک تاکید می کند.
چرا این مطالعه انجام شد
شیردهی به سبب مزایای سلامتی اش به صورت گسترده شناخته شده است، اما اطلاعات بسیار کمتری در مورد چگونگی تصمیم مادران برای قطع شیردهی و حمایت هایی که در طول این گذار دریافت می کنند، وجود دارد. در حالیکه دستورالعمل های بهداشتی به شدت بر آغاز و حفظ شیردهی تمرکز دارند، روند پایان دادن به شیردهی توجه نسبتاً کمی را به خود جلب کرده است، خصوصاً در کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط.
این محققان قصد داشتند درک بهتری از زمانیکه مادران در تهران شیردهی را متوقف می کنند، چرا این تصمیم را می گیرند، از چه روش هایی استفاده می نمایند و از کجا بدنبال مشاوره هستند، داشته باشند. آنها همین طور تجربیات عاطفی مادران را با استفاده از مدل اکولوژیکی اجتماعی بررسی کردند که تأثیرات فردی، خانوادگی، مراقبت های بهداشتی و اجتماعی را درنظر می گیرد.
مطالعه چه طور انجام شد
این مطالعه یک نظرسنجی مقطعی آنلاین بود که میان ماه های مارس و اوت ۲۰۲۱ انجام شد.
محققان ۴۲۰ مادر دارای فرزند سالم را از ۲۸ مرکز بهداشت عمومی در سرتاسر تهران استخدام کردند. همه مادران شرکت کننده پیش از قطع کامل شیردهی، فرزند خویش را با شیر خود تغذیه کرده بودند.
پرسشنامه شامل ۴۲ سوال بود که موارد زیر را پوشش می داد:
- مدت زمان شیردهی
- علل قطع شیردهی
- روشهای مورد استفاده برای قطع شیردهی
- منابع مشاوره و پشتیبانی
- تجربیات جسمی و عاطفی مادران
- واکنش های کودکان بعد از پایان شیردهی
بسیاری از مادران همین طور نظرات کتبی عرضه دادند که به محققان اجازه می داد تجربیات شخصی خویش را بهتر درک کنند.
پژوهشگران چه چیزی پیدا کردند
به نظر می رسد بیشتر مادران نزدیک به سفارش های بین المللی شیردهی را قطع می کنند.
یافته های کلیدی شامل موارد زیر بود:
۸۶.۴ درصد از مادران گفتند که تصمیم به قطع شیردهی در درجه اول خودشان بوده است.
۵۶.۲ درصد از آنها وقتی فرزندشان بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگی بود، شیردهی را بطور کامل قطع کردند.
بسیاری از مادران گزارش دادند که از شیوه های سنتی برای منصرف کردن از شیردهی استفاده می نمایند.
۴۱.۲ درصد مواد تلخ یا چسبنده به سینه خود می مالیدند.
۳۲.۹ درصد گزارش دادند که در طول پروسه از شیر گرفتن، بدون نسخه از محصولات دارویی بهره برده اند.
خانواده نقش مهمی ایفا کرد
این مطالعه نشان داد که اعضای خانواده و سنت های فرهنگی به شدت بر نحوه قطع شیردهی مادران تأثیر می گذارند.
بسیاری از مادران بجای پیروی از دستورالعمل های رسمی بهداشتی، به سفارش های اقوام - خصوصاً اعضای زن مسن تر خانواده - یا باورهای سنتی که نسل به نسل منتقل شده است، تکیه می کنند.
محققان خاطرنشان کردند که این شیوه ها حتی در میان زنان تحصیل کرده نیز رایج است، که نشان میدهد سنت های فرهنگی بازهم بسیار تاثیر گذار هستند.
حمایت حرفه ای محدود بود
فقط حدود یک سوم از مادران (۳۴.۸ درصد) در طول پروسه قطع شیردهی با متخصصان مراقبت های بهداشتی مشورت کردند.
در میان آنهایی که بدنبال کمک بودند، اطمینان خاطر عاطفی یکی از علل اصلی تماس با عرضه دهندگان خدمات درمانی بود.
محققان اعتقاد دارند که این نشان دهنده شکافی در خدمات مراقبت های بهداشتی مادران است، جایی
که آغاز شیردهی توجه بسیار بیشتری را نسبت به کمک به مادران برای قطع ایمن و راحت شیردهی دریافت می کند.
قطع شیردهی اغلب احساسی بود.
قطع شیردهی صرفا یک تصمیم عملی نبود.
بسیاری از مادران تجربه احساسات متفاوتی را توصیف کردند، از جمله:
- تسکین
- غم
- گناه
- درد سینه
- احتقان
برخی از مادران همین طور گزارش دادند که خستگی و نیازهای تغذیه مکرر در تصمیم آنها برای قطع شیردهی نقش داشته است.
پژوهشگران می گویند عرضه دهندگان خدمات درمانی باید قطع شیردهی را به عنوان یک گذار عاطفی که شایسته حمایت است، نه فقط سفارش پزشکی، تشخیص دهند.
چرا این یافته ها مهم هستند
به گفته این محققان، خدمات سلامت مادر و کودک می توانند با گنجاندن مشاوره قطع شیردهی به عنوان بخشی معمول از مراقبت های بعد از زایمان، از خانواده ها حمایت بهتری کنند.
آنها سفارش می کنند
توضیح این که چطور می توان قطع تدریجی شیردهی را با خیال راحت انجام داد.
ارائه مشاوره در مورد مدیریت ناراحتی سینه و پریشانی کودکان.
ارائه جایگزین های مناسب فرهنگی برای شیوه های سنتی بالقوه مضر.
تشویق به مشارکت بیشتر پدران، پدربزرگ ها و مادربزرگ ها، ماماها و کارکنان بهداشت جامعه در طول این گذار.
محدودیت های مطالعه چه بود
پژوهشگران به چندین محدودیت در این مطالعه اذعان کردند: بیشتر شرکت کنندگان مادرانی تحصیل کرده، با درآمد متوسط و دارای فرزند اول بودند که در مناطق شهری تهران زندگی می کردند، بدین سبب یافته ها امکان دارد نمایانگر مادران در مناطق روستایی یا سایر نقاط ایران نباشد.
اطلاعات بصورت خودگزارشی جمع آوری شده است، به این معنا که بعضی از مادران امکان دارد وقایع را بطور دقیق به خاطر نداشته باشند یا تحت تأثیر مطلوبیت اجتماعی قرار گرفته باشند.
از آنجا که این مطالعه مقطعی بود، ارتباطات را نشان میدهد اما نمی تواند علت و معلول را تعیین کند.
دیدگاه های پدران و بقیه اعضای خانواده لحاظ نشده است، بااینکه آنها اغلب بر تصمیمات شیردهی تأثیر می گذارند.
خلاصه کلام
این مطالعه نشان میدهد که قطع شیردهی در تهران نه تنها توسط تصمیمات شخصی مادران، بلکه توسط سنت های خانوادگی، انتظارات فرهنگی و دسترسی محدود به راهنمائی های حرفه ای نیز شکل می گیرد. بااینکه بیشتر مادران شیردهی را در حدود سنی که توسط سازمان های بین المللی بهداشتی سفارش شده است، متوقف کردند، اما خیلی از آنها به شیوه های سنتی و سفارش های غیررسمی متکی بودند.
پژوهشگران نتیجه می گیرند که ادغام مشاوره قطع شیردهی باتوجه به فرهنگ در مراقبت های بهداشتی معمول مادر و کودک می تواند این گذار مهم زندگی را برای مادران و کودکان ایمن تر و کم استرس تر کند.
بطور خلاصه همه مادران شرکت کننده قبل از قطع کامل شیردهی، فرزند خویش را با شیر خود تغذیه کرده بودند. پرسشنامه شامل ۴۲ سوال بود که موارد زیر را پوشش می داد: - مدت زمان شیردهی - علل قطع شیردهی - روشهای مورد استفاده برای قطع شیردهی - منابع مشاوره و پشتیبانی - تجربیات جسمی و عاطفی مادران - واکنش های خردسالان پس از پایان شیردهیبسیاری از مادران همچنین نظرات کتبی عرضه دادند که به پژوهشگران اجازه می داد تجربیات شخصی خویش را بهتر درک کنند. بنظر می رسد بیشتر مادران نزدیک به سفارش های بین المللی شیردهی را قطع می کنند. یافته های کلیدی شامل موارد زیر بود: ۸۶.۴ درصد از مادران گفتند که تصمیم به قطع شیردهی در درجه اول خودشان بوده است.۵۶.۲ درصد از آنها وقتی فرزندشان بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگی بود، شیردهی را به طور کامل قطع کردند. خیلی از مادران گزارش دادند که از شیوه های سنتی برای منصرف کردن از شیردهی استفاده می نمایند.۴۱.۲ درصد مواد تلخ یا چسبنده به سینه خود می مالیدند.۳۲.۹ درصد گزارش دادند که در طول فرایند از شیر گرفتن، بدون نسخه از محصولات دارویی بهره برده اند. فقط حدود یک سوم از مادران (۳۴.۸ درصد) در طول فرایند قطع شیردهی با متخصصان مراقبت های بهداشتی مشورت کردند. در بین آنهائی که بدنبال کمک بودند، اطمینان خاطر عاطفی یکی از علل اصلی تماس با عرضه دهندگان خدمات درمانی بود. پژوهشگران بر این باورند که این نشان دهنده شکافی در خدمات مراقبت های بهداشتی مادران است، جایی که آغاز شیردهی توجه بسیار بیشتری را نسبت به کمک به مادران برای قطع ایمن و راحت شیردهی دریافت می کند. قطع شیردهی اغلب احساسی بود. قطع شیردهی فقط یک تصمیم عملی نبود. خیلی از مادران تجربه احساسات متفاوتی را توصیف کردند، از جمله: - تسکین- غم- گناه- درد سینه- احتقانبرخی از مادران همچنین گزارش دادند که خستگی و نیازهای تغذیه مکرر در تصمیم آنها برای قطع شیردهی نقش داشته است. محققان می گویند عرضه دهندگان خدمات درمانی باید قطع شیردهی را بعنوان یک گذار عاطفی که شایسته حمایت است، نه فقط سفارش پزشکی، تشخیص دهند.
منبع: kaymak.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب